Storyboard- تاریخ استوری برد - قسمت اول

تاریخ: کارتون نویسی بخش اول – Gag Session

یادداشتهای Stephen Worth ، مدیر آسیفای هالیوود

مترجم : سید محمود عبادی مهر

ویراستار : مریم ثابت قدم اصفهان

استودیو دیزنی

اگر شما هم مثل من باشید، ممکن است آرزو کرده باشید که در متن زمان به عقب بازگردید تا در یک استودیوی کارتون عصر طلایی "حشره ای بر روی دیوار" fly on the wall باشید. فرض کنید که این فرصت به شما داده شود تا ببینید کارتونهای مورد علاقه شما چگونه نوشته شدند و دریابید که پیچ و خمهای آن از ایده اولیه تا داستان نهایی چگونه بوده است. متاسفانه چنین چیزی رخ نمی دهد. اما با نگاه کردن به کاغذ پاره های به جا مانده توسط هنرمندان بزرگی که کارتون می نوشتند، ما می توانیم چیزهای زیادی در مورد فرآیند بکار رفته در مورد نگارش کارتون های کلاسیک بیابیم. من می خواهم این کار را در یک سری از مطالب، و طی چند هفته آینده انجام دهم.
مشخصه های فرآیند نوشتن کارتون در دوران کلاسیک، اندکی از استودیو به استودیو و از یک دوره زمانی به یک دوره زمانی دیگر فرق می کرد. همانند هر بخش دیگری از خط تولید، یک تکامل دیگر نیز ایجاد شد ؛ چرا که تجربه، منجر به توسعه روشهای مؤثرتر گردید. اما وضعیت کلی پیشرفت یک داستان از صرفاً یک ایده تا مرحله آماده تولید بودن، آنقدرها متفاوت نبود. قصد دارم چند نمونه خاص را به شما نشان دهم که این مفاهیم کلی را به تصویر می کشد. با این امید که به درک بهتری از نحوه خلق کارتونها برسید.

Warner Bros

Gag Session
ایده یک کارتون، با یک موضوع خیلی ساده شروع می شود – چند جمله که درونمایه و تم کلی کارتون را تشریح می کند. مثلاً "پورکی گاوباز" یا "میکی، دونالد و گوفی، نابودکنندگان اشباح ". در این حالت، هیچ تلاش واقعی بمنظور تشریح جزئیات طرح دیده نمی شود و صرفاً بیان ساده یک وضعیت یا وضعیت هایی است که امکان ایجاد سرگرمی و فیلم را فراهم می کند.

قرار داد شرکت Barney Google برای تولید کارتون Snuffy Smith دهه 30

پس از انتخاب قرارداد، گروهی از هنرمندان برای یک Gag Session اولیه فراخوانی می شوند تا ایده ها، مشخص شود. در شرکت Warner Brosاین ملاقات را "No No Session" می گفتند بدین معنا که هیچ کس اجازه نداشت به هیچ ایده ای، نه بگوید – هر پیشنهادی، خوب بود. بطور کلی در این مرحله، بذله (Gag)ها ، به شکلها ی مختلف در تم اصلی ایزوله بودند– بدون اینکه هیچ اقدامی جهت قرار دادن آنها در نوعی طرح صورت بگیرد. هدف، کسب موقعیت های خنده داری بود که بتوانند توسعه یافته و به چیزی خاص و ویژه تر، تغییر یابند.

Terry- Toons

هنرمندان با کاغذ، قلم یا lap board، کنار هم می نشینند، یادداشتهای اولیه را برمی دارند و طرح اولیه را می کشند. طرحهای اولیه ممکن است روی یک cork board گرد آیند تا هنرمندان دیگر بتوانند روی آن کار کنند. یک نفر مسئول آن خواهد بود که برای گروه، یادداشت برداری کند تا پس از اتمام جلسه، مسئول داستان بتواند به عقب بازگشته و حافظه خود را در مورد یک بذله خاص، سامان دهد. با جمع آوری یادداشتها و نکات، تم اصلی شکل می گیرد و بذله ها می توانند به دنبال بذله های دیگر ردیف شوند تا بتوانند بذله های اصلی را بسازند. نوعی تداوم و تسلسل، شروع به شکل گرفتن خواهد نمود.

نمونه ها
یادداشتهای برداشت شده در جلسات اولیه داستان، معمولاً برای استفاده خود هنرمند می باشد. درنتیجه، این طرحهای اولیه، باز بوده و یادداشتها سریعاً تغییر می کنند. این امر باعث می شود که مسئول ویرایش داستان، به سختی قادر به خواندن آنها باشد.در اینصورت لازم است تا با دقت این خطوط ناخوانا را خواند. در پایان هر مثال، محتوای یادداشتها را به اجمال خواهم آورد. ممکن است بخواهید که از آنها پرینت بگیرید. راحت تر آنست که آنها را بصورت چاپ شده مطالعه کنید تا روی صفحه کامپیوتر.

در اینجا، یادداشتهای داستان یک کارتون ساخته نشده Fleischer Screen Song " مربوط به اواخر دهه 20 را می بینید. مقدمه داستان " بر اساس آواز Mysterious Moseآماده شد و چند سال بعد در قالب کارتون Betty Boop، بهره برداری گردید.

جملات، با فواصل بسیار زیاد تایپ شده بودند تا عمل بین هر خط، ترسیم گردد. کاراکتر نوازنده پیانو، بصورت زنده ( live action ) است درحالیکه ماه و گربه، پویانمایی شده اند. صفحه اول به موقعیت شروع سرود بر روی صفحه اختصاص می یابد و نشان دهنده آنست که صحنه ای از ماه در صفحه دوم باید به سمت این صفحه حرکت کند تا گربه بتواند در مرحله دوم، کانون نما واقع شود.

یادداشتها خاطر نشان می سازند که شات دوم در این صفحه باید بر روی گربه متمرکز باشد و پس از کات باید از این صحنه به صحنه بعدی به دنبال توپی برود که به بالا و پایین می افتد.

در اینجا، تمامی جملات سرود را داریم و چینش سریع انواع بذله هایی که هنرمندان باید برای بخش حرکت بالا و پایین پریدن توپ پیدا کنند را خواهیم داشت. تا پایان جلسه، کارگردان، یک سری بذله در اختیار خواهد داشت تا از بین آنها انتخاب کند. در اولین روزهای پویانمایی، فرآیند داستان بسیار غیر رسمی بود و شخص انیماتور، اغلب باید مشخصه های اکشن را در صحنه های خود ترسیم می کرد و با انیماتور؛ صحنه های قبل و بعد، را با صحنه های میانی هماهنگ می نمود. Dave Fleischer در افزودن بذله ها در کل مرحله انیمیشن، چهره ای شناخته شده بود.
ابهامات زیادی در سند بعدی وجود ندارد و در واقع به استودیوی Charles Mintz در حدود سال 1934 اختصاص دارد. برخی از بذله ها صرفاً با چند کلمه موجزانه بیان می شوند. شاید این امر بدان معنا باشد که این یادداشتها با یک سری طراحی ها همراه بودند که مسئول داستان سعی داشته آنها را به صورت منسجم، منظم کند. این حرکت ( action ) به 7 بخش تقسیم می شود که هر کدام بیانگر تقریبا 1 دقیقه زمان بروی صفحه نمایش است.

بخش 1، ورود یک سیرک به شهر را نشان می دهد. یک طبل زن در کلاه بسیار بزرگ خود گم شده است؛ یک شیپورزن فرانسوی در حال نواختن تیوبا( نوعی آلت موسیقی بادی ) می باشد؛ یک تیم از اسبها در حال کشیدن توپ و تفنگ بوده؛ یک قفس شیر بوسیله خود شیر و بدون هیچ گونه چرخی به جلو رانده می شود و یک کوزه نوشیدنی در یک واگن پر از یخ ذوب شده در حال غلطیدن است.

در بخش 2، ورود این گروه ادامه پیدا می کند. یک دلقک در لباس اسب وجود دارد که سر و دمش بیرون بوده و باعث خنده جمعیت می شود. یک دلقک، از یک حلقه کاغذی رد شده و می پرد که در واقع، یک گانگ چینی می باشد. رژه فیلها نیز وجود دارد که هر کدام، از فیل قبلی، کوچکتر است و نهایتاً به یک فیل بسیار کوچک ختم می شود و دلقکی نیز هست که باید عینک ذره بینی بزند تا آن فیل کوچک را ببیند.

بخش 3، شامل یک زرافه می گردد که گردن آن، آنقدر بلند است که می تواند میوه های روی کلاه یک خانم در بین جمعیت را بخورد – دیگر اجزای صحنه خانم چاقی است که سوار واگن بسته شده به یک اسب آبی می باشد – و یک گوریل که در قفس خود، چنگ می نوازد؛ حال آنکه فرار کرده و یک دختر را می دزدد و او را تا بالای خانه اش می برد.

بخش4: افراد سیرک سعی می کنند دختر را نجات دهند. یک طناب باز، روی خطوط تلگراف راه می رود تا به میمون برسد. یک مرد از لوله تفنگ بیرون می آید و آن میمون، ضربه ای به بینی او می زند. سپس به بالای ساختمان می رود و همانند صدای هواپیما، شروع به ایجاد سروصدا می کند.

در بخش 5، یک فیل به این میمون، همانند مسلسل، بادام زمینی پرتاب می کند درحالیکه این میمون بروی سقف، در حال رقصیدن است.

بخش 6: این میمون، از یک شخص پرچم به دست در نزدیکی خود می ترسد و به نوک بالای تیرک پرچم می رود. میمون بزرگتر، این چوب را می شکند و آن میمون، محکم به زمین می خورد و فرار می کند.

بخش 7: این میمون، عکس خود را در یک آینه می بیند و شکلک در می آورد. این عکس، او را عصبانی می کند. میمونی که ما انتظار داریم مانند انسان رفتار کند، در عوض همانند موجودات دیگر عمل می کند. گروه سیرک به مسیر خود ادامه می دهد و جلوتر می رود درحالیکه میمون، پشت آسیب دیده خود را می مالد.